กราไฟท์เบ้าหลอมทองคำหลอมพร้อมพวยกา

การละลายทองในเบ้าหลอมกราไฟต์พร้อมพวยกาเป็นเครื่องมือสำคัญสำหรับอุตสาหกรรมต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการใช้งานที่อุณหภูมิสูง ถ้วยใส่ตัวอย่างเหล่านี้ทำจากวัสดุกราไฟท์คุณภาพสูง ทำให้มีความทนทานและทนทาน ทำให้มั่นใจได้ถึงประสิทธิภาพที่เชื่อถือได้ และเหมาะอย่างยิ่งสำหรับการใช้งานในอุตสาหกรรมต่างๆ
เบ้าหลอมกราไฟท์ทองพร้อมพวยใช้กันอย่างแพร่หลายในอุตสาหกรรมช่างทองและเครื่องประดับ เนื่องจากเหมาะสำหรับการหลอมและการหล่อโลหะและโลหะผสมต่างๆ รวมถึงทองคำ เงิน แพลทินัม และทองแดง นอกจากนี้ยังมีประโยชน์ในอุตสาหกรรมทันตกรรมในการหลอมโลหะผสมและเซรามิกทางทันตกรรมอีกด้วย ถ้วยใส่ตัวอย่างกราไฟท์ทองคำหลอมได้กลายเป็นเครื่องมือที่แพร่หลายในอุตสาหกรรมโรงหล่อ ซึ่งใช้ในการหลอมและเหล็กหล่อและเหล็กกล้า
นอกเหนือจากการใช้งานอย่างกว้างขวางในอุตสาหกรรมต่างๆ ที่กล่าวถึงข้างต้น ถ้วยใส่ตัวอย่างเหล่านี้ยังพบการใช้งานในห้องปฏิบัติการที่ทำการทดสอบที่อุณหภูมิสูง การวิจัยทางเคมี และการพัฒนาวัสดุใหม่ เนื่องจากความสามารถในการทนต่ออุณหภูมิสูง จึงเหมาะอย่างยิ่งสำหรับการวิเคราะห์วัสดุและพัฒนาการใช้งานใหม่ๆ

การถ่ายเทความร้อนของเบ้าหลอมทำได้ช้า
1. การไม่อุ่นและอบหม้อหวานตามขั้นตอนมาตรฐาน
2. การสะสมตะกรันเกาะติดกับผนังด้านในของเบ้าหลอม
3. ถ้วยใส่ตัวอย่างหมดอายุการใช้งานแล้ว

ออกซิเดชันเร็วเกินไป
1. การทำงานที่ผิดปกติระหว่างการยกหรือการเคลื่อนย้ายส่งผลให้ชั้นเคลือบเสียหาย
2. ในเตาต้านทานไม่มีลวดหรือแถบต้านทานที่สอดคล้องกันที่ด้านบนหรือด้านล่างของเบ้าหลอม
3. ในเตาแก๊ส ปากของเบ้าหลอมไม่มีเปลวไฟเพื่อป้องกันออกซิเจน และสัมผัสกับอากาศโดยตรง
4. ในเตาแก๊ส เปลวไฟจะส่งผลโดยตรงต่อด้านล่างของเบ้าหลอม
5. อุณหภูมิในการทำงานสูงเกินไป

แตกกลางหรือล่าง
1. เมื่อไม่ได้ใช้งานฐาน:
2. เบ้าหลอมติดตั้งไม่ดีและควรวางตรงกลางตัวเตาอย่างราบรื่นและรักษาระดับไว้กับฐาน
3. มีการสะสมตะกรันหรือโลหะหลอมเหลวตกค้างอยู่ภายในเบ้าหลอม
4. เพิ่มวัสดุโลหะเต็มเกินไปหรือวางแท่งโลหะในแนวนอนหรือแนวทแยงมุมในเบ้าหลอม
5. ความเสียหายที่มนุษย์สร้างขึ้นระหว่างการใช้งาน
6. ตัวเตามีความแตกต่างของอุณหภูมิ

เบ้าหลอมระเบิด
1. วัสดุเบ้าหลอมกราไฟท์ไม่มีสารใด ๆ ที่สามารถทำให้เกิดการระเบิด ดังนั้นการระเบิดของเบ้าหลอมจึงมีสาเหตุมาจากวัสดุชื้นหรือร้อนเร็วเกินไป
2. เบ้าหลอมกราไฟท์ชื้นและอุณหภูมิสูงเกินไปในระหว่างการทำความร้อน
3. วัสดุโลหะที่เพิ่มระหว่างการทำงานไม่แห้งสนิท
4. อุณหภูมิเพิ่มขึ้นเร็วเกินไประหว่างการอุ่นเครื่อง

การกัดกร่อนของเบ้าหลอม
1. เติมฟลักซ์เมื่อถ้วยใส่ตัวอย่างว่างเปล่าหรือโลหะยังไม่ละลายหมด
2. การใช้ฟลักซ์มากเกินไป
3. ฟลักซ์บางชนิดมีฤทธิ์กัดกร่อนสูง
4. เชื้อเพลิงที่ใช้มีสารกัดกร่อน
5. การทำงานที่อุณหภูมิสูงผิดปกติในระยะยาวจะทำให้ชั้นเคลือบเบ้าหลอมละลายคล้ายกับการกัดกร่อน

การแตกในช่องปาก
1. มีการสะสมตะกรันหนาเกินไปที่ปากเบ้าหลอม หรือมีตะกรันสะสมในช่องว่างระหว่างปากและวงแหวนฝาครอบเตา
2. ปากของเบ้าหลอมถูกออกซิไดซ์เร็วเกินไป
3. วัสดุป้อนเข้าปากหลายครั้ง
4. ปากสัมผัสกับโลหะที่มีค่าสัมประสิทธิ์การถ่ายเทความร้อนสูง เช่น เหล็ก